ಜೀವನ ವೃಕ್ಷ....

 ಸಂಭ್ರಮದ ಸೊಕ್ಕಿನಲಿ ತೂಗುತ್ತ, ಬೀಗುತ್ತ

ಶಾಶ್ವತದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು 

ಸೆಟೆದು ನಿಂತಾ ಮರಕ್ಕೆ ಈಗ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಾ ಹೊತ್ತು /

ಕಾಲ ಕಬಂಧ ಹಸ್ತ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚಾಚಿದಾಗ 

ನಲುಗಿದ ಎಲೆಗಳು ಬಿಟ್ಟಗಲುವಾಗ 

ಜೀರ್ಣ ಬಾಹುಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಅಳಿಸಲಾರದ ಗುರುತು /

ವೈಭವದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಳಚಿ ಬೀಳುವಾಗ

ರುಕ್ಷ ಜೀವನ ವೃಕ್ಷ ಉಮ್ಮಳಿಸುತಿದೆ ಮೈಮರೆತು,

ಅಪ್ಪಿ ನಿಂತ ಎಲೆಗಳು ತನ್ನವೆಂಬುದು ಬರಿ ಮಿಥ್ಯ 

ಅರಿವಾಗುವುದು ಯಾವಾಗ ಕ್ಷಣಿಕ ಬದುಕಿನಾ ಸತ್ಯ?/

ಜನ್ಮ-ರಸ-ಗಂಧಗಳ ರಸಪಾಕ ಈ ಜೀವನ

ವಸಂತದ ಅಮಲಿನಲಿ ಪ್ರಾಣಪುಷ್ಪದ ಜನನ
ಜೀವ ವೃಕ್ಷದ ತಂತುಗಳು ನೆಲದಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೂ
                                                                ಮಣ್ಣಿನಾ ಬಲದೆದುರು ಎಲ್ಲವೂ ಬರೀ ಬಂಜರು /

ವಾಸನಾಮಯ ಮಣ್ಣಿನಲಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಕಾಮನೆಯಲಿ 

ನಡೆದಿದೆ ಸಂಬಧಗಳ ಮಾರಣ ಹೋಮ!

ಮೂಕ ಸಾಕ್ಷಿಯ ತೆರದಿ ನಿಂತಿದೆ ಸಕಲ ಭೂವ್ಯೋಮ /

ಗಾಳಿ... ಬಿರುಗಾಳಿ... ಮಳೆ... ಮಿಂಚು... ಒಗ್ಗಿ ಹೋಗಿವೆ ಬದುಕಿಗೆ 

ವಂಚನೆಯ ಝಾಳಪಿನಲಿ, ಆಘಾತಗಳ ಸಿಡಿಲಿನಲಿ 

ಹಣ್ಣಾದ ಜೀವ ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡುತಿದೆ /

ದಿನ ನಿತ್ಯ ನವ ಮೃತ್ಯು ಶೋಧಿಸುತ, ತವಕಿಸುತ 

ಭಯದ ನೆರಳಿನಲಿ, ಭಯಾಣ ರೂಪದಲಿ 

ಬಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ ಮರ ಬಿಸಿಲು ಬೆಂಗಾಡಿನಲಿ /

ಜೀವ-ಮರಣದ ಚಕ್ರ ಎಡೆಬಿಡದೆ ತಿರುಗುತಿದೆ 

ಮರಣ ನವಮಿಯ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ದಿವ್ಯ ಅಂಕುರ ಮೂಡಿದೆ.....

(ಮರಾಟಿ ಕವನದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ...)